 |
| Okręty podwodne |
| Brytyjski okręt podwodny HMS E5 |
 |
| Brytyjski okręt podwodny HMS E5 schodzi pod powierzchnię morza ... Zbiory prywatne. |
HMS E5, brytyjski okręt podwodny, był jedną z 55 jednostek typu "E", jakie zostały zwodowane w latach 1913-
1916. Budowę HMS E5 rozpoczęto 9 czerwca 1911 w stoczni Vickers, Barrow-in-Furness, zaś zwodowano 7 maja 1912.
Okręt wszedł do służby 7 czerwca 1913 i już następnego dnia miał na nim miejsce poważny wypadek. Wskutek eksplozji
w przedziale silnikowym zginęło 3 ludzi, a 9 zostało poważnie poparzonych. Po remoncie i dokonaniu niezbędnych
poprawek wrócił do służby.
HMS E5 wziął udział w I wojnie światowej. Od 1914 roku wchodził w skład 8. flotylli o.p., która bazowała w
Harwich. W czasie bitwy u wybrzeży wyspy Helgoland, 28 sierpnia 1914 roku, razem z pięcioma inymi okrętami
podwodnymi typu "E" wchodził w skład tzw. grupy wysuniętej.
Datę 7 marca 1916 roku przyjmuje się za dzień zatonięcia HMS E5. Przyczyna i okoliczności tego wydarzenia nie są
jednak do końca wyjaśnione. Jane's Fighting Ships of World War I daje tylko informację, że okręt został utracony. Ze
źródeł niemieckich wynika, że krążownik liniowy S.M.S. SEYDLITZ razem z eskortującymi go torpedowcami
atakował bezskutecznie (?) po godzinie 08 nieprzyjacielski okręt podwodny w okolicach Helgolandu. Niedaleko od tego
miejsca, w kilka godzin później, inny niemiecki krążownik S.M.S. REGENSBURG, zaobserwował okręt podwodny w
okolicach niemieckiego pola minowego. Niewykluczone, że był to HMS E9, który wkrótce potem mógł wpaść na minę. Są
również sugestie, że okręt padł ofiarą artylerii lekkiego krążownika S.M.S. STRASSBURG.
Ostatnim dowódcą okrętu był komandor porucznik H.D. Edwards (1914-1916), zaś poprzednim kom. por. C.S. Benning
(1913-1914).
1916. Budowę HMS E5 rozpoczęto 9 czerwca 1911 w stoczni Vickers, Barrow-in-Furness, zaś zwodowano 7 maja 1912.
Okręt wszedł do służby 7 czerwca 1913 i już następnego dnia miał na nim miejsce poważny wypadek. Wskutek eksplozji
w przedziale silnikowym zginęło 3 ludzi, a 9 zostało poważnie poparzonych. Po remoncie i dokonaniu niezbędnych
poprawek wrócił do służby.
HMS E5 wziął udział w I wojnie światowej. Od 1914 roku wchodził w skład 8. flotylli o.p., która bazowała w
Harwich. W czasie bitwy u wybrzeży wyspy Helgoland, 28 sierpnia 1914 roku, razem z pięcioma inymi okrętami
podwodnymi typu "E" wchodził w skład tzw. grupy wysuniętej.
Datę 7 marca 1916 roku przyjmuje się za dzień zatonięcia HMS E5. Przyczyna i okoliczności tego wydarzenia nie są
jednak do końca wyjaśnione. Jane's Fighting Ships of World War I daje tylko informację, że okręt został utracony. Ze
źródeł niemieckich wynika, że krążownik liniowy S.M.S. SEYDLITZ razem z eskortującymi go torpedowcami
atakował bezskutecznie (?) po godzinie 08 nieprzyjacielski okręt podwodny w okolicach Helgolandu. Niedaleko od tego
miejsca, w kilka godzin później, inny niemiecki krążownik S.M.S. REGENSBURG, zaobserwował okręt podwodny w
okolicach niemieckiego pola minowego. Niewykluczone, że był to HMS E9, który wkrótce potem mógł wpaść na minę. Są
również sugestie, że okręt padł ofiarą artylerii lekkiego krążownika S.M.S. STRASSBURG.
Ostatnim dowódcą okrętu był komandor porucznik H.D. Edwards (1914-1916), zaś poprzednim kom. por. C.S. Benning
(1913-1914).
