| SCHARNHORST Niemiecki krążownik liniowy |
 |
| Krążowniki liniowe |
| Odwiedź Katalog OKRĘTY PODWODNE |
| - FLOTA HANDLOWA - STATKI - OKRĘTY - WRAKI - FLOTA WOJENNA - |
| Dziobowe wieże artylerii głównej (kaliber 280 mm) niemieckiego krążownika liniowego SCHARNHORST. Fotografia pochodzi z okresu kampanii norweskiej (1940). Źródło: "Nauticus 1941". |
Niemiecki krążownik liniowy SCHARNHORST (początek budowy: 16.05.1935; wodowanie: 3.10.1936; wejście do
służby: 7.01.1939; Kriegsmarinewerft, Wilhelmshaven), podobnie jak jego bliźniak GNEISENAU, dysponował artylerią
główną kalibru 280 mm/L54,5, rozmieszczoną w trzech wieżach (dwie dziobowe, jedna rufowa) po trzy działa.
Stosunkowo niewielki kaliber tych dział był wynikiem decyzji politycznej, która miała podziałać uspokajająco na Wielką
Brytanię. Oponenci byli zdania, że kaliber artylerii głównej na bliźniaczych okrętach powinien wynosić co najmniej 330
mm, jeśli nie 380 mm.
Stal pancerna, użyta do opancerzenia wież, miała następującą grubość: przód wieży - 360 mm, góra - 150 mm, boki -
200 mm. Maksymalny kąt podniesienia luf wynosił 42,5 stopnia, zasięg dział - ok. 33,6 km.
Pierwsze miesiące eksploatacji okrętu wykazały, że artyleryjska wieża A była zalewana wodą przy większej fali.
Aby uniknąć tej niedogodności przebudowano dziób okrętu z prostego na kliprowy.
służby: 7.01.1939; Kriegsmarinewerft, Wilhelmshaven), podobnie jak jego bliźniak GNEISENAU, dysponował artylerią
główną kalibru 280 mm/L54,5, rozmieszczoną w trzech wieżach (dwie dziobowe, jedna rufowa) po trzy działa.
Stosunkowo niewielki kaliber tych dział był wynikiem decyzji politycznej, która miała podziałać uspokajająco na Wielką
Brytanię. Oponenci byli zdania, że kaliber artylerii głównej na bliźniaczych okrętach powinien wynosić co najmniej 330
mm, jeśli nie 380 mm.
Stal pancerna, użyta do opancerzenia wież, miała następującą grubość: przód wieży - 360 mm, góra - 150 mm, boki -
200 mm. Maksymalny kąt podniesienia luf wynosił 42,5 stopnia, zasięg dział - ok. 33,6 km.
Pierwsze miesiące eksploatacji okrętu wykazały, że artyleryjska wieża A była zalewana wodą przy większej fali.
Aby uniknąć tej niedogodności przebudowano dziób okrętu z prostego na kliprowy.
